پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی
پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی به‌عنوان نهاد تخصصی مطالعات دریایی و جوی کشور، با هدف توسعه دانش، فناوری، پایش و پژوهش‌های اقیانوسی و جوی فعالیت می‌کند.
بیش از سه دهه فعالیت علمی و دریایی
فعالیت این مجموعه از سال ۱۳۷۱ با تأسیس «مرکز ملی اقیانوس‌شناسی» آغاز شد و در ادامه با توسعه زیرساخت‌های پژوهشی، آزمایشگاهی و دریایی، به یکی از مهم‌ترین نهادهای تخصصی علوم دریایی و جوی کشور تبدیل گردید.
امروزه پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی با بهره‌گیری از پژوهشکده‌ها، مراکز تخصصی، پایگاه‌های ساحلی، تجهیزات آزمایشگاهی و اعضای هیأت علمی، در حوزه مطالعات دریایی، اقیانوسی و جوی در سطح ملی و منطقه‌ای فعالیت می‌کند.
روند توسعه و ارتقا
مرکز ملی اقیانوس‌شناسی در سال ۱۳۷۱ با پیشنهاد کمیته ملی اقیانوس‌شناسی کمیسیون ملی یونسکو در وزارت فرهنگ و آموزش عالی وقت تأسیس شد. در ادامه با تجهیز آزمایشگاه‌های تخصصی و راه‌اندازی ایستگاه‌های پژوهشی در چابهار، بوشهر و نوشهر، فعالیت‌های علمی و دریایی آن توسعه یافت.
در اسفند ۱۳۸۸، مرکز ملی اقیانوس‌شناسی به «مؤسسه ملی اقیانوس‌شناسی» ارتقا یافت و با ایجاد پژوهشکده‌ها و مراکز تخصصی از جمله مرکز ملی داده‌های دریایی و اقیانوسی و مرکز ملی پیش‌بینی و هشدار مخاطرات دریایی، ساختار علمی و اجرایی آن گسترش پیدا کرد.
با توجه به ارتباط عمیق سامانه‌های جوی و دریایی و ضرورت مطالعه یکپارچه آن‌ها، مؤسسه ملی اقیانوس‌شناسی در سال ۱۳۹۲ به «پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی» ارتقا یافت. این توسعه هم‌زمان با افزایش تجهیزات آزمایشگاهی، پایگاه‌های ساحلی و اعضای هیأت علمی متخصص انجام شد.
چارت سازمانی پژوهشگاه
ساختار مدیریتی، پژوهشی و اجرایی پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی
